Nu.
Zie je iets?
Denk je dat het verlaten is?
Richard wordt boos als ze er met de schat vandoor zijn.
Als er al een schat was.
Nog één keer.
- John. - Staakt het vuren.
Namens Richard Leeuwenhart...
koning van Engeland en heer van half Frankrijk...
en daardoor opperheer alhier...
Ik spreek namens mijzelf.
- Waar zijn je soldaten? - Weg.
- Waar is de heer van Châlus? - Hij leidde ze.
Vraag's wat hij van de schat weet.
Hij liet me achter met de vrouwen en zonder wapens.
Nu verzamel ik pijlen met m'n halve oog.
Maar dacht je dat ik een boog had om mee te schieten?
Mijn koning denkt dat jouw heer een schat van hem achterhoudt.
Ik heb orders om hem op te halen.
Dat moet de schat zijn van Jean de Ploeger.
- Een gouden beeld, een meter hoog? - Dat is'm.
Ik was erbij toen we hem vonden. Het was slechts een steen.
Vechten we om een steen?
Wil je het zien? Daar, in het knollenveld.
Het was te zwaar, dus't ligt er nog.
Wat ik wil zeggen...
is dat ik de enige ben om mee te vechten. Kom me dus maar halen.
Je bent een dwaze, ouwe man.
Wat nu?
Lk wil die steen aan Richard geven. We gaan het knollenveld zoeken.
John.
Wat voor belegering is dit?
Waar is de heer van Châlus en waar is m'n schat?
Mijn schat? Weg?
De heer is weg, je schat heeft nooit bestaan.
Een gouden beeld van een meter hoog. Ik wil het hebben.
- Kapitein? - Ja, heer.
Je moest dit kasteel veroveren.
- Ja, heer. - Nou, verover het dan.
Werp het omver en haal m'n beeld.
Ze geven zich over en uw beeld is een stuk steen.
Ik wil dat je het doet.
- Er is geen schat. - Doe het.
Er zijn geen soldaten. Alleen kinderen en een ouwe dwaas.
Nou, en?
Dat zou u iets moeten zeggen.
Bespeur ik je afkeuring, Robin? Of zit ik ernaast?
Lk heb u 20 jaar gevolgd.
Ik heb in de kruistochten gestreden.
Met soldaten wil ik vechten...
maar niet met kinderen om goud dat er niet is.
Dat waren m'n orders.
Ik beveel't je.
Doe het zelf. U bent degene die ervan geniet.
Dat zal ik zeker doen. Mercadier.
Arresteer die twee. Ik wil hun hoofd op een spies.
Haal die muren naar beneden. Ik wil elk hoofd hebben.
Leeuwenhart.
Je bent een varken.
Grote goden.
Nou, ja.
Het was dus echt een steen.
- Is hij barbier en chirurg? - Ja, heer.
Ik reis mee om voor uw mannen te zorgen.
- Met succes? - Ja.
- En John en Robin? - Die worden bewaakt.
Toe, schiet op.
De patiënt heeft het koud, terwijl de dokter zweet.
Ik kan er moeilijk bij.
Dat zou het de moeite waard moeten maken.
Je hebt het gehoord, Mercadier.
Ik zei dat hij moest aanvallen, hij weigerde. Ik zou'm moeten doden.
- En doet u dat ook? - Dat hangt van m'n stemming af.
Ik heb ze allemaal gedood, behalve die oude man. Ik vond z'n oog leuk.
Maar Robin...
We zijn al twintig jaar bevriend.
Ik heb hem in Nottingham ontmoet, bij Sherwood.
Ik zocht mannen voor de kruistocht en hij was de beste.
Schiet eens op. Op deze manier sterf ik nog van ouderdom.
We zouden grote daden verrichten.
We trokken met 300.000 man naar het Heilige Land en kwamen terug met 50.
Dat was helemaal niet onze bedoeling.
Christus.
Ik doe wat gedaan moet worden. Ik heb geen keuze.
Maar Robin veroordeelt me. Dat doet hij altijd.
De boerenkinkel.
Een koning veroordelen?
Slager.
Ik zal je even laten zien hoe je dat moet doen.
Het bloed van een koning.
Onthoud dat.
Het is koud.
Ik hou niet van het donker.
Hoe ver is het naar Châlus? 2,5 kilometer?
Ja, Sire.
Ik ga even rusten en daarna zal ik me met John en Robin bemoeien.
Wat had jij dan gedaan? Vrouwen en kinderen vermoord?
Je hebt ze ook niet gered. Ze zijn dood.
Je hoefde niet mee te doen.
Je knikte.
Wat had ik dan moeten doen?
Lk weet het.
Wat heb ik nu weer gedaan?
Lk had natuurlijk met Richard kunnen praten.
Het is een rotzak.
Zijn wij een haar beter? We dienen hem.
Hij is onze koning.
Ik vond hem 'n goede koning.
In Sherwood beroofden we abten en gaven we de armen geld.
Dat stelde niets voor vergeleken met het Heilige Land.
Hoe kun je nu eten?
Lk heb honger.
Het leven is goed, als je de veertig hebt gehaald.
We zijn zelfs al ouder en kijk ons eens.
M'n vader en zijn voorvaderen...
woonden in Barnsdale.
Ze kenden alleen dat stadje.
Ik heb een koning gekend...
gereisd, Jeruzalem gezien...
Er waaide dan wel een zandstorm en de muren waren mijlenver weg...
maar ik heb een goed leven gehad.
Denk je dat Richard ons wil doden?
Lk ken hem niet meer.
Ik ken die man niet.
Nou, ja. Als we gaan, dan gaan we.
Is dat hoe je over doodgaan denkt?
Lk weet het niet.
Ik zou het moeten weten, ik heb genoeg gezien.
Ik kan je wel vertellen dat ik niet in stilte zal gaan.
Kom's hier.
Buk eens.
Denk je eens in wat ik had gemist als ik jou niet had ontmoet.
De koning wil jullie nu zien. Kom mee.
Uwe majesteit.
We vieren onze ondergang.
Ik had liever een groter toneel...
maar m'n dokter... Vreemde man.
Ik heb hem opgeknoopt. Dat leek me eerlijk.
Wijn. Een hele emmer.
Maar jullie hang ik niet. Jullie worden in mootjes gehakt.
Als ik dit niet had, had ik het al gedaan.
- Is dat alles, heer? - Alles?
Krijg wat met je alles.
Het is geschied.
Het is voorbij.
M'n vader vervloekte me toen hij overleed.
Ik heb hem gedood en dat ontstemde hem. Dit zou hij leuk vinden.
Ik zei een emmer.
Een emmer.
John wordt de volgende koning.
Je kent John toch wel?
John zonder Land heet hij. Nu krijgt hij al het land.
Waarom heb ik geen kinderen?
Lk heb nooit om Engeland gegeven. Ik was er nooit.
Zelfs als lijk niet.
Ik word in Frankrijk begraven. Bij m'n vader.
Neem iets mee, Robin.
Niets, Sire.
O, hij is chagrijnig.
Hij mokt. Hij heeft z'n leven voor Richard geleefd en nu heeft ie spijt.
Je weet niet wat smart is.
Ik was koning.
M'n moeder...
Ze wordt tachtig, het kreng.
Ik heb haar ontboden. Denk je dat ze komt?
Emmer.
Slimme jongen, de dood.
Ik heb geprobeerd om hem op m'n eigen voorwaarden te vinden.
Vraag ergens om, verdomme.
Het is te laat. Er is niets meer over.
Je hebt je leven nog.
Je ziet me als je gelijke. Dat heb je altijd gedaan.
Ik hak je in mootjes, boerenkinkel.
Mercadier.
M'n zwaard.
Zolang ik nog koning van Engeland ben, zal ik...
Richard.
Richard, ik ben het.
Ik weet dat jij het bent.
Je kunt me niet in de steek laten, hè?
Je bent van me bevrijd.
Ik laat je gaan.
Wat moet je nu zonder mij, m'n beste Robin?
Nu ik dood ben.
Dat was dat.
Wat nu?
We hebben hem zien sterven. Hij zag ons daar.
We mogen z'n begrafenis vast wel missen.
Waar gaan we heen? In welke richting?
Het noorden.
Waarom't noorden?
Daar ligt Engeland.
Kom, we gaan naar huis.
Daar is het.
Wie er het eerst is.
- Weet je het zeker? - Natuurlijk.
Deze kant op.
- Doornbos kan hard groeien in 20 jaar. - Ik ken dit bos.
Een goede plaats om te slapen.
We trekken er doorheen.
Wat was dat?
- Herten. - Herten?
Lemand heeft ons gezien. Kom mee.
Ik kan het zien.
- Ik zie jou niet eens. - Dat is de kruin van m'n boom.
Ik zei toch dat't deze kant op was.
Er is niets van over.
Wat dacht je dan dat je zou vinden?
Lk weet het niet. Ik had nooit gedacht...
John.
Vlug, Robin. Daar.
Oké, jongens.
Die van mij is een ouwe man.
Rob? Robin?
Lk ben het, Tuck. Tuck en Will.
Will?
Robin, je bent weer thuis.
De slechte prins John wierp een blik op z'n zwaard
hij vluchtte naar z'n kasteel en bad tot de Heer
volg hem, volg hem bebloed en moedig
ik volg de stoutmoedige Robin van hier tot het graf
Ze hebben helden van ons gemaakt.
Of heb je't verzonnen?
Lk weet niet waar die liederen vandaan komen.
We trekken rond.
Hoe verdien je de kost?
Als ik ze de biecht afneem...
neemt hij hen hun paarden af.
Overal waar we komen, willen ze van jouw daden horen.
Die niet bestaan.
Dat weet ik ook wel.
Ik denk dat ik morgenochtend naar m'n vader in Barnsdale ga.
Die is jaren geleden overleden.
Hij had me toch niet herkend.
Wat is er hier gebeurd?
Is Marian... Leeft ze nog?
De laatste keer dat we hier waren wel. Ze woont in Kirkly.
Leuk meisje. Ik heb al jaren niet aan haar gedacht.
En de sheriff?
Die heerst nog steeds. Hij is machtiger dan ooit.
Met hem vechten, dat was pas leuk.
En de anderen?
Ze zijn dood of weggegaan.
Toen je niet terugkeerde na de kruistochten...
waanden we je dood.
Net als Richard.
Tja, Richard...
Koning John is een dwaas.
Z'n eigen mensen keren zich tegen hem. Het rijk valt uiteen.
Z'n koningin is pas twaalf. Hij ligt de hele dag met haar in bed.
Weet je dat hij ruzie heeft met de paus?
Je kunt nergens in Engeland naar de mis gaan of communie doen.
De tijd is rijp voor ons.
Het volk zou je volgen als je ze oproept.
Tegen de koning?
Waarom ben je dan hier?
Niet om te vechten.
Zing nog eens wat. Over iets dat echt is gebeurd.
Over Marian.
Over Marian? O, jee. Eens even kijken.
Toch zou het wel leuk zijn, of niet soms?
Niet op mijn leeftijd.
Nee.
Oké, kom maar. Jij ook. Hak op die paal in.
M'n armen worden moe.
Dolt, sta op.
Ze leren het nooit.
Gooi je hele gewicht in de strijd.
Oké.
Twee mannen tegelijk.
De rest let goed op.
Jij...
en jij.
Zijn er nog vragen?
Bind dat touw daar vast.
Sheriff?
Ja, mijn heer.
Het is tijd om te gaan.
Sir Ranulf.
Op mijn terrein geef je me geen bevelen, maar dien je een verzoek in.
Belastingen. Wat heb je? Eén ei, schrijf maar op.
- Eén kip, Sam de Herder. - Wacht even, iets langzamer.
Zij kan't vast niet betalen.
Je moet werken en belasting betalen, net als iedereen.
Hij steelt m'n ei.
Dat kan hij niet doen. Wat moet ik nu?
Wat moet ik nu doen?
Kijk uit.
- Gaan we niet naar Nottingham? - Ik wil eerst naar Kirkly.
- Kirkly is deze kant op. - Maar Marian woont daar.
- Daar boven? - Ja.
- Dat is de abdij van Kirkly. - Dat klopt.
Wat doet ze daar?
Daar woont ze al achttien jaar.
Ze zou toch geen non zijn? Niet Marian.
Je zult wel zien.
- Ik zou niet weten wat ik moet zeggen. - Zij verzint wel iets.
Dit verzacht de pijn.
Hallo, daar in de abdij.
Verdorie.
Excuseer me. Dat is de sheriff. Ik heb het druk vandaag.
Hallo.
Ga jij maar, John.
Ik heb nooit afscheid genomen. Ze is vast boos.
Weet je wat? Lk wacht nog wel een dag.
Jij daar.
Wat wil je in godsnaam?
Is dit de abdij?
Ja, en ik ben de abdis. Wie bent u?
Grote goden, het is Marian.
Robin.
- Waarom heb je dat kostuum aan? - Daar leef ik in.
Ik ben naar je teruggekeerd, Marian.
De oorlogen zijn voorbij. Ik ben er.
Ik heet nu Moeder Jennet. Ga maar weer terug naar Jeruzalem.
Je bent boos.
Ik heb in geen 20 jaar aan je gedacht.
Lach eens en vraag of ik binnen kom.
Kom maar als ik er niet ben.
- De sheriff brengt me naar de cel. - Naar de gevangenis?
Wat zei je, Marian?
Verdorie, die man ook.
- Moeder Jennet. - Ze komen me zo halen.
Je hebt niets te vrezen van de sheriff.
Je mag geen mis houden. Probeer iedereen te blijven helpen.
Marian.
- Wat is er gebeurd? Leg eens uit. - Geen tijd.
- Wat heb je gedaan? - Het werk van God. Dat doe ik nu.
- Ik kan je redden. - Ik hoef niet gered te worden.
- Ik wil je niet. - Maar je hebt me al.
- Je ziet er goed uit. - Dat kan ik van jou niet zeggen.
Dus dit is je kamer. Ik dacht dat ik je kende.
Wat is er met je gebeurd?
Goede dingen.
Ik werk hard. Ik heb medicijnen gestudeerd. M'n leven is goed.
- En als de sheriff komt... - Waarom komt hij?
Lk ben de abdis.
Alle geestelijken moeten Engeland verlaten en ik ga niet.
Als de sheriff komt, ziet hij dat ik m'n werk doe.
- Laat je je door hem meenemen? - God is met me.
Bij de kruistochten heeft Hij ook niet geholpen.
- Wacht hier. - Het is mijn leven, Robin.
Je bent niet goed wijs.
Hoeveel zijn het er?
- Zes. - Dat geeft ons een goede kans.
Sheriff.
Robin.
Ben je nog niet dood?
Lk heb wel m'n best gedaan.
Je ziet er naar omstandigheden goed uit.
- Hoe waren de kruistochten? - Een teleurstelling.
Moet je ons nu eens zien, na al die jaren.
Ik een gewezen kapitein, jij nog steeds sheriff.
Geen promotie.
Ik kan lezen. Dat is verdacht.
Nog niet één op de twintig hertogen kan lezen.
Boeken zijn voor geleerden.
Hoe is Moeder Jennet? Vond je haar veranderd?
Lk vond haar helemaal niet. Ze is weg.
Na twee decennia loop ik haar mis.
Vreemd. Ik heb haar gewaarschuwd en ze antwoordde: Kom me maar halen.
Dan komen we allebei voor niets.
- Pech. - Ik ben klaar.
- Is dat die vrouw? - Ja.
Wie is die sukkel?
- Sir Ranulf. - Ik ben de uwe.
- Kom hier. - Laat los.
Laat haar los.
- Doe volwassen. - Ik red je.
- Arresteer ze. - Ik heb geen mannen.
- Ik ben er. Ik doe het wel. - Wat zeg je?
Uit naam van koning John: Geef je over.
Dat probeer ik ook.
- Geef haar hier. - Alsjeblieft.
Ik heb hem gewaarschuwd om het niet te doen.
Die sukkel dient wel de koning. Je bent nog een vrij man.
- In ruil voor haar mag je gaan. - Dat kan ik niet doen.
- Dan zal ik op je moeten jagen. - Goede jacht, sheriff.
- Moge God je helpen. - Als Hij dat wil.
Dat was dus Robin Hood.
Hij hangt.
Ja.
Maar niet zomaar. Ik reken zelf met hem af.
Kunt u op uw paard komen, Sir Ranulf?
- Lk wilde je geen pijn doen. - Ik heb nergens pijn.
Ze mochten je niet meenemen.
Meenemen? Lk ging vrijwillig.
Ik hou je uit de cel.
- Dat kan ik. - Het zijn jouw zaken niet.
Ik ben niet jouw Marian, ook al denk je dat.
Ik zou niet meer in deze wereld kunnen leven.
- Goedemorgen, ik ga naar de sheriff. - Waarom? Wie heeft daar wat aan?
God is er ook nog.
- Je bent ook op kruistocht gegaan. - Sommige dingen zijn't waard.
De heidenen die je gedood hebt, hadden ook een ziel.
Mocht ik in de gevangenis doodgaan, liever niet, natuurlijk...
dan is er een reden.
Ik geloofde ergens in. Maar ik heb er niemand voor hoeven doden.
Wat ga je nu doen? Tegen de sheriff vechten?
Nog meer lijken?
Ben je er nog niet ziek van?
Op 12 juli 1191...
kreeg Richard de vesting Acre in handen.
Z'n enige overwinning in het Heilige Land.
Hij lag ziek op bed en deed niets.
Op 20 augustus stonden John en ik buiten de stadsmuren te kijken.
Elke moslim die nog leefde werd in boeien afgevoerd.
De rijken werden gespaard vanwege het losgeld, de armen werden slaaf.
Hij nam alle kinderen mee en liet ze in mootjes hakken.
Toen dat was gedaan, liet hij de moeders vermoorden.
Toen iedereen dood was, lagen er 3.000 lijken op de vlakte.
Hij liet ze opensnijden...
om hun ingewanden op goud en edelstenen te onderzoeken.
De geestelijken van onze kerk die erbij waren...
vonden het 'n overwinning.
Eén bisschop zette z'n mijter op en ging voor in het gebed.
Wil je weten of ik er ziek van ben?
Waarom kwam je dan niet thuis?
Hij was mijn koning.
Ga je mee een stukje wandelen?
Daar was de keuken.
En daar bewaarden we het bier.
En dit...
Was dit ons huis?
Was het zo klein?
De deur was hier.
Ik deed m'n best om het schoon te houden.
Ik had gelijk toen ik jaren geleden van je hield.
Vreemd. Ik weet dat ik van je hield...
maar ik weet niet hoe het voelde...
of wie ik toen was.
Ik vond innerlijke rust het moeilijkst te bereiken.
Ik heb uit woede voor de kerk gekozen, denk ik.
Ik weet nog vaag dat ik dacht...
dat je het't ergst zou vinden als ik Jezus trouwde.
Dat is geen goede start.
Maandenlang dacht ik aan jou als het tijd was om te gaan slapen.
M'n biecht vervulde iedereen met afgunst.
Ik heb veel gebeden en vreselijk vaak boete gedaan.
Maar niets hielp, alleen tijd.
Ik heb rust gevonden.
Ik droom niet meer over je, Robin.
Ik breng je morgen veilig terug naar Nottingham.
Ik denk dat een van m'n tanden loszit.
Ik wilde je nooit pijn doen.
Maar toch doe ik dat steeds.
Je hebt nooit geschreven.
Ik weet niet hoe dat moet.
Heb je goed geslapen?
- Jij? - Op naar Nottingham dan maar.
Eerst naar de abdij. M'n spullen zijn daar blijven liggen.
- Je zit bij mij achterop. - Dat deed ik altijd.
Als je nog weet hoe't moet.
- Het duurt niet lang meer. - Moeder Jennet.
Ze zijn meegenomen. We waren in de tuin.
- Mannen... - De sheriff en de sukkel?
Wij renden weg. Ze hebben de anderen gevangen.
- Ze zijn meegenomen. - Had je erbuiten gehouden.
Denk je dat hij jou zoekt? Hij wil mij.
Hij zoekt John en mij.
- Hij wacht op ons. - Breng me naar Nottingham.
- Nee, jij niet. Wij gaan. - Dan ga ik wel lopen.
Breng haar naar het kamp. Ik kom straks.
Als ik een man was, sloeg ik je neer.
Nu ken ik je weer, Marian.
Nottingham.
Daar is het, John.
Je ziet er idioot uit.
Hij komt vast niet.
Ik ken hem.
Hij is verliefd op de dood. Hij flirt, hij treitert...
Ik kan wel wachten.
Ze hebben helemaal niets veranderd.
- Zullen we doorrijden? - Waarom niet? Even kijken wat er is.
Dat kan geen kwaad.
- Zie je al iets? - Nog niet.
Hij weet dat we komen. Hij staat te wachten.
En te kijken.
Er is geen soldaat te bekennen.
Nog niet.
- Ach, Robin. - Waar?
Je kunt alleen de menigte zien.
En een wagen met drie paarden.
Eén om te trekken en twee om te duwen?
Lk heb bijna spijt.
Nu meteen.
Ja, meneer.
Wat nu?
We zetten onze kraam op. Zie je onze tafel?
- Waarom ga je hem niet halen? - Hij komt vanzelf naar binnen.
Daar zijn ze al.
Het is slecht om de hele dag binnen te zitten. Ga lekker wandelen.
Ik begrijp niet wat hij bedoelt.
Jij daar, knul.
- Dat is jouw tafel niet. - Hij was leeg.
Nou, en? Wat van mij is, is van mij.
En nu wegwezen jullie.
- Ik heb'm nodig. Ik koop'm van je. - Hij is niet te koop.
Ik ben goed in gezichten. Ik ken jou, of niet soms?
Lk zou kunnen zweren, dat...
Die wagen is niet van jou.
Een dikke man uit Bristol. Was hier de hele week. Vanmorgen vertrokken.
Zijn jullie dieven?
Pak aan.
Eerlijk is eerlijk. Dat is te veel.
Als je niet weggaat, zal ik je moeten openrijten van hier...
tot daar.
John.
Hier naar binnengaan is stom.
Er is maar één ingang. Ze laten gewoon het hek zakken.
We kunnen altijd morgen terugkomen.
O, kijk eens.
Koekenpannen. Gefabriceerd in Londen.
Wat? Het zijn maar potten en pannen.
Potten en pannen.
Potten en pannen, zusters?
- Die gele wagen net buiten't hek... - Je hoort hier niet te zijn.
- Kun je hem zien? - Gevangenen kunnen niets kopen.
- Godallemachtig. Zie je die wagen? - Dat is godslastering.
- Wie bent u? - Jezus...
Ik ben een vriend van Moeder Jennet. Het is vluchten of sterven.
Snij toch door, verdorie.
Lopen.
Omhoog.
Waar zijn je mannen met hun kruisbogen? Ga ze halen.
Dit is niet veel beter.
Die verdomde nonnen.
Hé, daar.
Achtervolg ze.
Lieve God.
- Dat is Robin Hood. - Wie?
Hij daar.
- Moeder, er is geen tijd... - Ga door.
Doe wat ze willen.
- Robin. - Springen.
- Dan bezeer ik mezelf. - Schiet toch op.
Dat is hem.
Ik had je't je beter moeten leren.
Twee oude mannen. Jezusmina, gewoon twee oude mannen.
Deze leeft nog. Verzorg hem.
Wat de rest betreft...
Raap hun ledematen bij elkaar en begraaf ze.
Jij, daar.
- Doe de poort open. - Dat gaat niet. Hoe dan?
Lk zou je moeten laten gaan.
Ik haal hem terug.
Uit Sherwood? Daar kun je hem niet eens vinden.
- Ik kan het. - In vol ornaat? In het bos?
Je zakt tot je oksels in het moeras.
Toen ik hem volgde, zag ik z'n schutters niet eens...
alleen de pijlen in m'n soldaten.
Ik kan hem te pakken nemen, terwijl jij gefaald hebt. Dat zint je niet.
Goed dan, verzamel wat mannen.
Haal het hek op.
Hier. Pak aan. Geef me je boog.
Klim daarin en houd de wacht.
Kom op. Toe dan.
Kom op.
Ik ben te oud voor dit soort dingen.
Naar links.
Ze was nooit goed in het mennen van een wagen.
Zouden ze achter ons aan komen?
Als dat zo is, laat Will het ons wel weten.
Er is geen kloostermoeder zoals jij.
Amen. Je bent een juweeltje.
Bloed.
Dwaas.
Je bent zwaarder geworden.
Zo'n dag heb ik nog niet meegemaakt sinds ik weg ben gegaan.
Ik ook niet. Hebben we vroeger echt dit soort dingen gedaan?
Altijd.
Hoe hield ik het uit?
Toen ik je op die muur zag, dacht ik: Die is er geweest.
Waarom ben ik toch weggegaan?
Laat me eens naar je kijken.
- Alleen wat bulten en blauwe plekken. - Toch wil ik even kijken.
Het zijn er zo veel.
Je had zo'n mooi lichaam toen je wegging.
Strak, en nergens een litteken.
En je was van mij.
Toen je wegging, waande ik me dood.
Ik heb't zelfs geprobeerd.
Ik liep vlakbij het kamp het bos in...
ging bij een beek liggen en sneed mezelf.
Ze zeggen dat een houtvester me naar de abdij heeft gebracht.
Geen littekens meer, Robin. Ik wil je niet nog een keer verliezen.
Ik heb nog nooit een geestelijke gekust.
Is dat een zonde?
Ze komen eraan. Tuck, we hebben je boog nodig.
Goed.
- Is't niet genoeg geweest? - Ik zie je zo.
- Blijf nou hier. - Ik kijk alleen wie me achterna zit.
Hou de volgende keer je vizier dicht als je Sherwood inrijdt.
John, wacht even.
Ik handel in opdracht van de koning zelf.
Ik mag jouw koning niet zo.
Je bent z'n onderdaan en z'n dienaar.
In Sherwood is hij geen koning.
Heers jij hier? Moet ik soms buigen?
Lk zou jou niet in dienst willen hebben.
Ik ken jouw soort.
Tegen jou heb ik altijd gevochten. Je bent de vijand.
Jij eet rood vlees en wij krijgen brood met kaas.
Je staat boven de wet en wordt voor geen enkele misdaad gestraft.
Als ik een hert schiet, verlies ik een oog.
Dit is mijn bos.
Ik leef hier zoals ik wil.
Als je hier nog een keer komt, maak ik je dood.
Mooi zo.
- Is er gevochten? - 'n Beetje.
Je zei dat je alleen maar ging kijken.
M'n vader heeft altijd gewerkt en liet slechts een pan en een deken na.
De sheriff?
Nee, die sukkel.
- Heb je hem vermoord? - Nee.
Ik heb gezegd dat dit mijn bos is en dat ik hier met jou wil wonen.
Wat zoek je?
Sporen van Marian. Of van Moeder Jennet.
Een van beiden.
Goede vrouw, Jennet.
Na jaren toewijding kon ze de zinnelijkheid achterlaten.
Ze keek naar mannen en voelde niets.
Zie je hoe ze naar jou kijkt?
Raak haar hand maar aan. Hou'm vast.
Het maakt niet uit. Ze zou toch niets voelen.
Wat ik gedaan heb, is niet logisch.
Ik wilde dood, uit verlangen naar jou.
Dat moet een ander meisje geweest zijn.
Mag ik je vasthouden?
Robin...
Heb je veel vrouwen gehad tijdens de kruistochten?
- Heel veel. - Ik wil het niet horen.
- Zoals je wilt. - Hoeveel?
Maar ze leken allemaal op jou.
Ben ik oud en lelijk?
Vind je me aantrekkelijk?
Lk heb al zo lang zo weinig gevoeld.
Robin...
doe me pijn.
Maak me aan het huilen.
Ik kan niet ophouden met lachen.
Dat geeft niet.
Kunnen we deze keer twee kamers in ons huis maken?
- En iets wat als vloer kan dienen? - Ja, hoor.
Dat zou ik fijn vinden.
En een bed met dekens?
En een kist voor de kleren...
Hoor je dat?
Godallemachtig. Niet doen.
Je bent toch Robin Hood?
Krijg nou wat.
Ik zei het op de markt al. Het is Robin.
Dat zei ik toch al.
Robin is er, zei ik. Ik heb ze gebracht, want ik wist de weg.
Ze komen van de boerderijen in de buurt.
Ze willen onder jou dienen om tegen die koning te vechten.
Tuck, geef ze allemaal wat te eten.
Dan moet het maar.
Vecht maar tegen je sheriff en je koning.
Ik hou van je en ik ben trots op je.
Ik zou m'n ziel geven als ik de tijd vijf minuten terug kon zetten.
- Dames, waar is de koning? - In de grootste tent.
Dus jij gaat naar de paus en je zegt tegen hem...
dat ik z'n aartsbisschop onthoofd als hij één voet in Engeland zet.
Wie is de volgende?
John.
- Kom je nou nog? - Zo meteen.
Ik ben overal schoon. Wil je het zien?
De hofhouding is hier.
Dat vind ik niet erg. Ik vind je erg knap.
Wat wil je van me, Sir Ranulf?
Manschappen, uwe majesteit. Tweehonderd man.
- Waarvoor? - Om met de vijand te vechten.
- Welke vijand? Er zijn er zo veel. - Robin Hood.
Ik dacht dat die man dood was.
Hij is weer in Sherwood.
Kan de sheriff niet met die dief afrekenen?
M'n leger wacht in Dover op me. Ik ga naar Frankrijk.
Het volk ziet hem als een held. Ze komen met honderd tegelijk op hem af.
Hij is een legende.
Heeft u ooit tegen een legende gevochten?
- Alleen tegen m'n broer. - Maar Sire...
ze komen in opstand tegen u.
Is dat zo?
Kom morgen naar Dover, dan geef ik je mannen.
Laat de sheriff me Robins hoofd brengen, of ik onthoofd hem.
In beide gevallen win ik.
Weet je zeker dat die bessen het groen maken?
Houd je voorarm recht en trek terug tot je kin.
- Zo. - Welke arm?
Opgelet. Twee. Drie.
De koning was gul.
Hij stuurt een boodschap. Hij wil Robins hoofd.
Of dat van mij.
- Volg me. - Ik heb de leiding over deze troepen.
Niet in mijn district. Volg me.
Deze kant op.
- Wat? Hier? - Dit is ver genoeg.
- Hoeveel? - Genoeg.
Ze slaan hun kamp op.
Zijn ze in het veld?
- Lk dacht dat ze ons achterna kwamen. - Ze komen nog wel.
- Will. Tuck. - Wat is er aan de hand?
De sheriff is er met een leger van honderd man.
- Waar zijn ze? - Vlakbij Kirkly.
Ze vallen morgen aan. We moeten vanavond onze stelling innemen.
Deze peren zijn absoluut verrukkelijk.
Ik begrijp't niet. Hij is nog aan het ontbijten.
Nog steeds?
Waar wacht hij op? Meer mannen?
Hij heeft er toch voldoende.
Wat zullen we doen?
We wachten af.
Kom mee.
Nee, dank je.
Kom op, ga mee.
Nu.
Inrukken.
Laat je mannen aantreden.
We worden aangevallen.
Infanteristen, aantreden.
Wat is er gebeurd?
Niets.
Er kwam niemand achter ons aan.
Wil hij dat we in het open veld vechten?
Dat is z'n plan, geloof ik.
Dan worden we afgeslacht. Denkt ie dat we gek zijn?
Daar wacht hij op, dat weet ik zeker.
Dan is hij zelf gek.
Laat hij daar maar blijven zitten. Hij kan het bos niet belegeren.
Dat vind ik. Als hij hier komt, hebben we hem.
- We blijven hier. - Hij is gek.
Je hebt mijn mening niet gevraagd.
Ik denk dat één gek voldoende is.
Hij zit daar, Marian. Hij verwacht me.
Laat hem toch.
Er komt mist opzetten.
Je ziet er zo koud uit.
Het is hier zo mooi.
Zoals het bos nu is, gevuld met geluiden.
Alles leeft.
Ik denk steeds...
aan al die doden die ik zag.
Ik verlies bijna nooit, maar wat heb ik daarmee gewonnen?
Dit is onze dag, zei Richard en dan was het weer morgen.
Waar bleef die dag toch?
Je bent zo mooi.
Kom even bij me zitten.
Hou je van me?
Zeg het.
Wat is er?
Niets.
- Je gaat erheen, hè? - Die kans zit erin.
Je hebt John, Will en Tuck gehoord. Het is gekkenwerk.
Nou, ja.
Is dat wat je zegt met de dood voor ogen?
Als het m'n tijd is, zeg ik wel meer.
Laat God de tijd bepalen, dat is al snel genoeg.
Dan ligt alles in Zijn handen.
Je denkt dat ik oud en grijs ben. Dat ben ik niet.
Als het kon, zou ik weer twintig voor je willen zijn.
Ik ben niet veranderd.
Je hebt me op die muur gezien.
Ja.
En als je terugkomt, komt er weer een dag. Of niet?
En elke keer lijk je weer wat minder op de Robin van vroeger.
- Op een dag... - Je zult wel zien.
Nee, ik zal het niet zien.
Net zo min als ik de liederen over Robin zal horen. Ik ga weg.
Ga je weg? Waarom?
Omdat ik alles voor je wil doen, behalve rouwen.
Val je sheriff maar aan. God zij met je.
Ik hoop dat het een geweldige, zonnige dag wordt.
Maar, Robin...
ik wil er nooit iets over horen.
John.
Ik doe alles wat je van me vraagt. Ik ga weg...
alsof hij me nooit gevonden heeft, als hij hiermee stopt.
- Waarmee? - Z'n aanval tegen de sheriff.
- Wat zeg je? - Heeft hij niets gezegd?
De sheriff aanvallen? Ben je gek? Vier tegen één, we worden ingemaakt.
Wat denkt hij wel? Dit zijn jongens. Boeren.
Zeg dat dan. Hij luistert alleen naar jou.
Wil je dat ik 'nee' zeg tegen Rob?
Alleen deze ene keer.
We hebben altijd alles samen gedaan.
Ik ben niets zonder hem.
Ik wil dat hij veilig is. Ik ga al weg.
Wat wil je nog meer van me?
Lk heb nergens om gevraagd.
Je hebt me nooit aardig gevonden.
- Je bent de vriendin van Rob. - Zeg het dan.
Je bent de vriendin van Rob.
Als...
je de mijne was geweest, had ik je nooit verlaten.
Krijg de klere.
Jij bent al die jaren bij hem geweest en ik raak hem kwijt.
Nee, dat gebeurt niet.
O, John.
Ik let wel op hem.
Niet huilen.
Hij komt wel terug.
We trekken op.
Ja, dat weet ik.
Heeft ze het verteld?
En?
Ze vroeg me om niet te gaan.
En wat heb je besloten?
Het is gekkenwerk, Rob.
En?
Nou...
Ik heb haar verteld dat je zonder mij niets bent.
Dit is het zwaarste deel van de dag.
Dat betwijfel ik.
- Vaarwel. - Wat?
God zij met je.
Als Hij dat wil.
Lopen.
Oké, mannen. Zet het hier maar neer en blijf staan.
Zit stil.
Wacht op je orders.
Ik wist wel dat je zou komen.
Alleen voor jou.
Dat weet ik.
- Ik wil een tweekamp houden. - Eén man van jou tegen één van mij?
De winnaar wint alles.
Waarom zou ik dat doen?
Het is nu vier tegen één. Waarom zou ik dat wijzigen?
Lk doe mee.
Ben ik dan de andere kandidaat?
Lk zet m'n mannen in.
- Zonder mij laten ze je met rust. - En als ik verlies?
Dan verlaten je soldaten het veld.
Dat zijn m'n orders. Begrepen?
Laat u dit zootje ongeregeld weggaan?
Dat zijn m'n orders.
Ga van het veld af.
Ik heb haar beloofd dat ik op je zou letten.
Ze is toch al weg.
- Ik dood hem, als jij het niet doet. - Nee.
Je houdt je aan mijn woord.
Tot zo, Johnny.
Wegwezen.
God zij met ons, Robin.
Toe dan.
Halt.
Geef je je over?
Nee.
Ik ben moe.
Marian.
Ik kon hem niet stoppen.
In godsnaam, Robin.
Gaat het?
Stuur de mannen weer naar het bos.
Je bent een flinke vent.
- Hoe heet je? - Ze noemen me Little John.
Aangenaam.
Eens kijken hoe lang je bent.
Robin.
- Kijk toch eens. - Je bent teruggekomen.
Kun je hem houden?
Breng hem naar de abdij. Daar heb ik medicijnen.
Ik dacht dat ik je niet meer zou zien. Je doet wat je zegt, hè?
Lk ben blij dat je terug bent.
Daarboven.
Sta stil.
Waar is de dag toch gebleven?
Het moeten vespers zijn.
Wat is dit voor abdij. Niemand luidt hier de klokken.
Heb je veel pijn?
Lk ben een beetje moe.
Ik heb erger meegemaakt.
De sheriff ging dapper ten onder. Een dapper man.
En vandaag mocht hij er zijn.
De jaren eisen hun tol.
Ik moet eigenlijk ophouden.
Een dag als deze maak ik vast niet meer mee. En toch...
John.
- Stel dat ze ons gevolgd zijn? - Ik wacht wel buiten.
- Ik heb m'n best gedaan. - Dat weet ik.
Dit verzacht de pijn.
Die John is me er eentje.
Niemand is zo aardig als hij.
Of zo vervelend.
Heb je hem gezien?
Lk moet voor m'n mannen zorgen.
Het zijn dappere jongens.
Ik wilde...
Ik vind je medicijn lekker.
Ik heb helemaal geen pijn.
Het wordt leuk in het bos.
Jij verzorgt me tot ik weer beter ben en daarna...
grote veldslagen.
De mensen zullen over ons leven zingen.
M'n...
benen zijn koud.
Ik weet't.
Ik voel ze niet.
Ik zei toch dat je geen pijn zou voelen.
Wat heb je gedaan?
John.
Ik ben vergiftigd.
Help me.
Niemand kan je nu nog helpen.
Jee, Marian.
Waarom?
Lk hou van je.
Meer dan je beseft.
Meer dan ik van kinderen hou.
Meer dan van de velden die ik met m'n handen heb beplant.
Ik hou meer van je dan van het ochtendgebed of vrede...
of voedsel om te eten.
Ik hou meer van je dan van het zonlicht...
van vleselijkheid of genot...
of van nog een dag.
Ik hou meer van je...
dan van God.
Ik zou nooit meer zo'n dag als vandaag meemaken, hè?
Het is beter zo.
Marian.
Het is in orde.
Rob.
Kijk nou toch.
Het is in orde.
Het is goed.
Nee.
Geef me m'n boog.
John, daar waar deze neerkomt...
leg je ons dicht bij elkaar.
Laat ons daar liggen.
Ondertiteling: SDI Media Group